Anton Valkenhoff proudly presents. The Dolphin Story Of A Dreamer
Er was eens,
een tijd dat de wereld uit dromen bestond.
Alle wezens van de oceaan leefden in vrede samen.
Het belangrijkste doel van het leven was de stem van hun hart te volgen.
Niemand weet met zekerheid wanneer alles begon te veranderen.
Wanneer de wetten ontstonden die hen hun innerlijke stem deed vergeten.
En op een dag, zelfs zonder het te beseffen ...
stopten de wezens van de oceaan met dromen.
Ze waren altijd bezig. Visten dag en nacht.
Hun materiële bezittingen koesterend.
In plaats van te vissen om te leven, leefden ze nu om te vissen.
Maar eentje van hen was voorbestemd om alles te veranderen.
Iemand die nooit zou luisteren naar de stem van de menigte.
Maar naar de stem van zijn hart.
Iemand die nog steeds een droom had.
En bereid was zijn moed te testen.
Zelfs zijn leven riskerend.
Om de ware betekenis van het leven te herontdekken.
En onbewust,
de wereld der dromen te openen voor alle andere schepselen.
Dit... is zijn verhaal.
Daniel, sta op! De golf!
Je droomt nog steeds van de golf? Ja.
Vergeet je golf. Komaan, laten we vissen. We zijn al laat.
Ik begrijp nog steeds niet waarom we de hele dag moeten vissen.
We hebben al genoeg vis in de lagune,
om ons voor de rest van ons leven te voeden.
Begin daar weer niet over. Je kent de regels.
Ja, ja.
"We kunnen niet gaan surfen want het is een verspilling van tijd. "
"We kunnen de lagune niet verlaten, omdat het te gevaarlijk is. "
Blah, blah, vissen, vissen en nog meer vissen.
Ik ben moe van ... Hallo, Daniel! Hallo, Michael!
Raad eens wat ik vandaag zag. Je gaat het niet geloven.
Een zeester zo groot als een berg.
Het was zo groot.
Het was gigantisch! Enorm!
Ze was enorm!
Een gigantische zeester?
Wees niet zo gemeen. Ja.
Niettemin, het was super!
En als een enorme oranje gloed.
Het was zo ongelooflijk. Kan je dit geloven?
Zo groot als een berg!
Ongelooflijk.
En raad eens. Wat, jochie?
Deze ster is van mij, voor mij en mij alleen.
Raak ze niet aan. Raak ze niet aan.
Ik hou je in de gaten. Ik hou je in de gaten.
Maak je geen zorgen Sparky.
Deze enorme zeester is van jou en van niemand anders.
Ja! I love it! En ze is van mij.
Want toen ik haar zag was ze supergigantisch!
Ja! Ik hou ervan. En ze is van mij.
Oke, Sparky.
Ga nu maar spelen en dromen van je gigantische zeesterren
Dromen? Ja! Sprekend van dromen, ik ben moe.
Omdat ik afgelopen nacht slecht geslapen heb omwille van mijn zeester.
De zeester dat is juist. Sparky's reuzenzeester.
Omdat ze van mij is en alleen van mij!
Ja, ik ben moe.
Hé we moeten Sparky naar bed brengen. En vissen dan?
Zeur niet en kom me helpen.
Die Sparky is zo'n last.
Nou, je bent zo traag. Traag?
Ik wed dat je me niet kunt vangen!
Dit is niet eerlijk! Je vertrok eerder dan mij.
Wie slaapt, verliest. Ik zit je op je vinnen!
Kijk maar eens naar dit manoeuvre!
Leuk!
Ik heb je alles geleerd.
Wie is er nu de meester? Ja, niet voor lang.
Je zult me nooit vangen!
Kijkuit voor die rots!
Kijkuit kleine visjes!
Daniel, wacht.
Zie je wel! Je kunt me niet vangen.
Wat is er? Kom op, spring. Ik zal dat nooit doen.
Je doet me denken aan een dier dat zo klinkt ...
Watje.
Ik wil niet meer spelen, Daniel.
Je speelt vals. Je weet dat we de lagune niet mogen verlaten.
Ik weet het. De lagune verlaten is niet toegestaan.
Kom op, Michael. We weten allebei dat de golven vandaag fantastisch zijn.
Opschepper.
Dit is de mooiste golf die ik ooit heb gezien.
Ze is geweldig.
Ik wou dat Michael dit kon zien.
Goedemorgen, leider.
We achtervolgden elkaar en het ging zo snel ...
Ik kon niet stoppen, dus ik had geen andere keuze dan te springen.
Dat is het.
Je was gewoon aan het spelen, hè?
En je had geen andere keuze dan te springen en gaan surfen op een golf.
Precies.
Anders ging ik verpletterd worden tegen de scherpe rotsen en koraal.
En dat zou niet goed zijn hé. Huh?
Het lijkt erop dat er een probleem is met je sonar, jongen.
Ja, ja.
Ik bedoel ... Nee, nee! Alles is goed.
Ik denk dat ik er gewoon niet aan gedacht heb.
Dan denk ik dat het nodig is dat ik jouw geheugen wat opfris.
Volg mij.
Ik kan je echt niet begrijpen.
School is bijna gedaan, maar nee
Daniel moet een kwal als hoofddeksel hebben.
Daniel moet jongleren met zeekomkommers
Daniel. Daniel, kom hier.
Michael, kijk! Wat?
Zag je dat?
Je kunt niet eeuwig wachten, Daniel.
Je hebt een missie te volbrengen.
De zon staat bijna op zijn plaats.
Een missie?
Droom of droom niet.
Kom of kom niet.
Jij kan misschien wachten, maar de oceaan zal dit niet doen.
Hoorde je dat? Wat?
Die stem.
Daar! Daar, Daniel!
Zag je de tekens op haar buik?
Het kwam in de lagune terecht!
Laten we gaan! Ja!
Luister naar me. Je bent veilig.
Het is een Manta. Het is onschadelijk. Kom gewoon niet te dichtbij.
Wat moeten we doen?
Niets. Tenminste nu nog niet.
Ze is mooi.
Dit ding is van buiten, Oceaan.
Ik weet zeker dat ze gevaarlijk is.
Ik hou ervan! Dit is precies als mijn gigantische zeester!
Ja, absoluut! Ze is van mij! Ik zag haar het eerst en ik zal haar Jumpy noemen.
Omdat ze op mij lijkt, als in mijn droom.
Droom?
Hey, Daniel.
Niet te dichtbij komen.
Hallo. Ik ben Daniel.
Ik weet het.
U bent Daniel Alexander Dolfijn.
Je glanst.
Straal ik?
Wat bedoel je daarmee?
Je schittert als een dromer.
Was dat jij die tegen mij praatte daarnet, buiten het rif?
Nee, Daniel.
Ik ben slechts een boodschapper.
Ik ben hier om je te vertellen dat de zon bijna op zijn plaats is.
Als je de golf van je dromen wil vinden is het tijd om te vertrekken.
Daniel Alexander Dolfijn!
Keer onmiddellijk terug met de rest van je groep.
Ik wil gewoon met haar praten.
Ben je mij ongehoorzaam, Daniel Alexander?
Maar, leider, ze doet niemand kwaad.
Daniel keer terug. Onmiddellijk!
Wat gebeurt er? Wees niet bang, Daniël.
Alleen jij kan me horen. Waarom?
Omdat de rest van je groep niet meer droomt.
Maar jij, Daniel, bent nooit gestopt met te geloven in je dromen.
Bijna iedereen lachte je uit
en velen zullen dat blijven doen.
Soms is het de prijs die we betalen als we niet begrepen worden.
Om anders te zijn dan de rest.
Stop nooit met jezelf te zijn.
Laat je angsten nooit je dromen in de weg staan.
Nooit.
Ik moet nu gaan.
Nee, ga alstublieft nog niet weg.
Ik heb nog zoveel vragen voor jou.
Luister altijd naar de stem van je hart, Daniel.
Ongeacht wat de anderen denken of zeggen.
Als je dat doet,
zal je misschien ooit op een dag jouw waarheid vinden.
Als je sterk en moedig genoeg bent om je dromen te volgen.
Zie ik je ooit nog terug? Daar ben ik niet zeker van.
Maar ik heb mijn missie volbracht.
Als jij je dromen volgt, zal jij je nooit meer alleen voelen, Daniel.
Nooit.
En dus ontdekte Daniel,
zolang hij de stem van zijn hart volgde, hij nooit meer eenzaam zou zijn,
nooit.
Is alles oké? Ja.
Goed! Ik was bang voor wat deze manta je zou aandoen.
Maak je geen zorgen. Alles is rustig.
Ik houd niet van dieren die afkomstig zijn van buiten het koraalrif.
Ja, ik weet het.
Eigenlijk ben ik ook een beetje ongerust.
Vooral over die manta. Ik heb er van gehoord.
Het is degene met die tekens op haar buik.
Maar leider, is ze gevaarlijk?
Héél heel lang geleden,
vertelden de oudsten dat ze op een missie was.
Een missie om anderen dingen te helpen verwezenlijken
En nu reist ze rond om te helpen,
andere wezens te helpen, die iets graag willen,
die echt iets heel graag willen.
Wat gebeurt er, leider? Er is iets dat ons achtervolgt.
Het is,
het is een verschrikkelijk schepsel van de diepte.
Het is dicht in de buurt van het rif.
Wat is er, Sparky?
Er jaagt iets op ons. Ja.
Weet je wat, je hebt gelijk. En ik voel hetzelfde.
Het komt steeds dichter, en dichterbij
Het is afschuwelijk. Het is bijna hier!
Dat is walgelijk! Heb jij een scheet gelaten?
Wat was dat?
Oh jeetje!
Wat is er aan de hand? Je bent nog steeds scheten aan het laten.
Oh, dat zijn mijn vrienden. Wat?
Mijn stinkende scheten. Als ik ze niet kan ophouden ontsnappen ze zonder mijn toestemming.
Maar ze zijn mijn vrienden. Soms, als ik moet ademen, gebruik ik ze.
Zie je? Ze zijn praktisch wanneer men wil ademen.
En mijn ster is van mij. Ja, mijn ster is van mij en alleen van mij.
Ik ben moe.
Dromen,
of niet dromen.
Komen,
of niet komen.
Leider! Wat is er mis met jou?
Je weet dat het bedtijd is.
De rest van de groep slaapt al. Ik kan niet slapen.
Dit is nog geen reden om hier alleen rond te hangen.
Mag ik je iets vragen over de zon?
De zon?
Ja, de zon. Ziet ze er soms anders uit?
De zon is altijd de zon.
Ze beweegt doorheen de hemel overdag, als dat is wat je bedoelt.
Nee, nee. Dat niet.
Doet ze soms vreemde dingen?
Iets wat buiten het normale is?
Waarom vraag je dat?
Ik vroeg het mij gewoon af. Ik denk dat ik nieuwsgierig ben.
Ik zou blij zijn als je evenveel interesse had wanneer je aan het vissen bent.
Soms voel ik me anders dan de rest.
Belachelijk.
Komaan. Het is tijd voor je bed.
Komaan.
Blijf van mijn zee-egels! Ze zijn van mij en mij alleen!
Misschien heeft de leider echt wel gelijk.
Er is een moment in het leven, Daniel,
dat er niets anders opzit, dan je eigen weg te gaan,
een moment om je dromen te volgen,
een moment om de zeilen te hijsen, van je eigen overtuigingen.
Wie bent u? Je bent niet de manta. Jouw stem klinkt anders.
Ik ben de stem van de zee.
De stem van de zee? Ja, Daniel.
De manta die ik jou stuurde naar de lagune is één van mijn engelen.
Ze vertelde me over jou.
Je bent er klaar voor.
Klaar voor wat?
Klaar voor de sprong in het onbekende,
ver uit de veiligheid van de lagune vandaan.
Wat moet ik doen?
Hoe zal ik weten wat het ware doel in mijn leven is?
Je zal de ware betekenis van je leven vinden,
de dag dat je op de perfecte golf rijdt,
die waar je zolang al over droomt.
Daniel! Kom terug!
Daniel Alexander Dolfijn!
Kom onmiddellijk terug, of je krijgt er eeuwig spijt van.
Daniel, wat doe je?
Daniel, voor de laatste keer.
Kom terug, Daniel. Onmiddellijk!
Ik zal je missen, Michael. Daniel, nee.
Tot ziens, Michael.
Tot ziens, Daniel.
Nu gaat iedereen naar mij luisteren.
Vandaag, heeft iemand van ons de wet overtreden.
Daniel.
Daniel koos ervoor om de groep te verlaten.
Daniel Alexander Dolfijn,
is voor eeuwig verbannen.
De dromer is eindelijk verdwenen.
De volgende ochtend,
bevond Daniel Alexander Dolfijn zich te midden een uitgestrekte oceaan,
niet wetend waarheen,
maar klaar om de stem van zijn hart te volgen.
Ik zit vast.
Ik wil gewoon.
Ik moet hier uit geraken!
Verdomme!
Waarom geraak ik altijd in dergelijke dingen verzeild?
Zou je het erg vinden mij te helpen?
Natuurlijk niet. Ik zal het proberen.
Ouch!
Stop!
Stop ermee!
Ouch! Wees voorzichtig!
Je rukt mijn darmen eruit!
Heel erg bedankt.
Mag ik je iets vragen?
Lijkt het alsof ik gemaakt ben van kauwgom?
Sorry.
Hé wacht eens even.
Naar waar ben je verdwenen?
U bent toch niet van plan om mij op te eten?
Nee.
Ben je daar heel zeker van?
Want ik ben een delicatesse.
Natuurlijk niet, ik zweer het je.
Dat is goed nieuws.
Hé! Sluit je mond. Ik kan tot in je maag kijken.
Hé.
Hoe heb je dat gedaan? Ik kon je opeens niet meer zien.
Ik deed wat ik deed.
Ik ben zo.
En wie ben jij?
Ik ben Daniel Alexander Dolfijn.
En wat doe jij hier?
Ik wou weg uit mijn lagune, de wijde zee in.
Je bent zonder toelating vertrokken? Ja. Absoluut.
En nu, kan ik misschien nooit meer terug.
Nee!
Daniel, ik ben ook weggelopen!
Dat klopt. Niet omdat ik op zoek was naar iets, zoals jij.
Ik verveelde me, dat is alles.
Een jongen als ik heeft avontuur nodig, wil de wereld zien.
Ik kon niet eeuwig thuis bij mams blijven, zie je?
Het is gewoon ... Het is een beetje ...
Hoe zeg je dit?
Ik! Het is ... Wacht! Momentje!
Ik heb het op het puntje van mijn tong!
Verstikkend! Ja, verstikkend. Weet je wat ik bedoel?
Ja. Ik begrijp het.
Carl, waar ben je?
Stop je te verbergen en kom terug, nu!
Mijn moeder! Oh, nee! Nee, nee!
Wegwezen hier of ik moet weer zee-egels eten.
Al eens gegeten, Daniel? Ik lust het niet!
Het prikt! Ik vind het niet leuk!
Oké. Laten we gaan.
Wauw Carl, jij bent echt snel.
Schiet op! Ik laat je achter.
Waarom neem je mijn staart niet vast?
Oké.
Maar gewoon omdat ik jou niet wil achterlaten.
Amai, bedankt zeg Carl.
Stop!
Oeps, Carl?
Hier ben ik.
Ik maak het mij gewoon gemakkelijk.
Ik denk dat we veilig zijn.
Juist?
Ik geloof dat jij je beter moet vasthouden.
En als we eens op mijn rug proberen. Vlak voor mijn rugvin?
Mij zo vasthouden? Dat is beter.
Dus waar gaan we nu heen? Gaan we wat meer plezier beleven?
Ik moet eerst aan de oppervlakte om wat lucht te krijgen.
Carl, kijk daar eens. Surfen is mijn reden van bestaan.
Heb je ooit al eens willen surfen? Tuurlijk wel, Daniel,
maar surfen is mij een beetje te wild, weet je.
Ik geef de voorkeur aan meer ontspannen,
goed ontspannen.
Dus waarom ben je weggelopen uit de lagune?
De lagune waar ik woon is erg mooi, maar ik voelde me er gevangen.
Dan ga ik toch met je mee. We kunnen partners zijn, toch?
Carl, dat lijkt mij een zeer goed plan zijn.
Hoorde je dat? Ja.
Mammie!
Wat wil je?
Wat willen we?
Misschien jouw rugvin,
Of misschien drie heerlijke tentakels van je dappere vriend.
Wat? Of misschien gewoon je dromen.
Ga weg!
Er is geen reden om bang te zijn.
Ik ben niet bang.
Prachtig.
Dit maakt het makkelijker om jou te verslinden.
Wat? U? En hoeveel meer?
Dat was geen slimme vraag.
Wie ben jij? Ik ben je ergste nachtmerrie.
Pak ze!
Moeder.
Moeder. Moeder.
Nee, ik wil geen kwallen eten.
Oh, nee! Kwallen zijn verschrikkelijk. Ze zijn zo walgelijk.
Ze geven me een jeukende maag.
Ik denk dat we ze kwijt zijn.
Wat? Heb ik iets gemist?
Herinner jij je niets?
Het laatste wat ik me herinner, is dat ik een kwal at.
Walgelijk.
Een kwal? Zijn er dan kwallen die wel goed smaken?
Nee, maar ze zijn goed voor de vertering.
Ik herinner me iets!
Ik herinner me dat ik droomde dat duizend barracuda's ons wilden opeten,
en ik vocht dapper!
En ik heb ze met de staart tussen hun benen verjaagd!
Ja. Dit is precies wat je gedaan hebt.
Zeker. Niemand spot met de machtige Carl!
Niemand!
Jij gaat snel.
Nee! Het is onmogelijk.
Er is geen uitgang!
Ben je gevangen?
Ik ga hier zo van genieten. Laat ons met rust!
Maak je geen zorgen, mijn vriendje.
Je zal binnenkort in vrede rusten.
Tot ziens!
Sluit de ingang af! Onmiddellijk!
Hoor je dat, Carl? Ja.
Het is prachtig. Ja, het klinkt heel mooi.
Ik vraag me af wat het zou kunnen zijn.
Oh Daniel, jij wil echt alles weten.
Sorry.
Hé, er zijn hier golven. Ik ga naar boven, oké?
Oké. Ik ga mee naar boven.
Klaar? Ik ben er voor geboren.
Wat een grote golf!
Geweldig, is het niet, Carl?
Voelde je dat? Je kan dit met niets vergelijken.
Het was een inktviskiller golf.
Je probeert van mij af te geraken hé?
Dat is wat je probeert te doen. Van mij afgeraken.
Ik zal je leren om het juist te doen. Je zult zien.
Natuurlijk, wat een geweldig idee. Ik kan niet wachten.
En dan zal je mij ook leren hoe ik een staartvin zoals die van jou laat groeien?
We zullen een manier vinden. Dat beloof ik.
Ik surf terug, oké?
Daniel. Vergeet je droom niet,
vergeet niet waarom je de lagune verliet,
let op de zon,
kijk waar hij de horizon raakt, en probeer hem te volgen,
de zon zal veel dingen onthullen,
maar onderzoek zijn donkere kant, om de missie van je hart te vervullen,
Vergeet niet op je instincten te vertrouwen.
Zee?
Volg het voorteken om je weg te vinden
en je zal je bestemming bereiken,
als je de perfecte golf surft,
zal je de droomwereld openen,
van alle wezens uit de oceaan.
Hé.
Hé, hé, hé!
Stop eens even!
Dat! Daar!
Dat is precies hoe het er uit moet zien.
Wat?
Heb je nog nooit de verhalen over de paarse schelp gehoord?
Nee.
Dit is de ingang naar het paradijs, man.
Zelfs de domste vis uit de zee weet dat.
Het beste eten, alles wat uw hartje begeert.
En we vonden het!
Het is een grote ontdekking.
Alle dromen komen uit, als je binnenin de paarse schelp bent.
Ik weet niet.
We hebben niet echt veel tijd, Carl.
We moeten meer over de zon te weten komen,
en over de plaats waar ze tevoorschijn komt
Oh, ik snap het al.
Jouw droom. Jouw golf.
En ik dan?
Wat ik wil is niet belangrijk voor jou hé?
Natuurlijk wel.
Paradijs! Ik vond het! Ik vond het!
Oke, Carl.
Maar beloof me dat we niet te lang blijven. Tuurlijk.
Oh, ja.
Super. Daniel, kijk!
Het is fantastisch.
Hallo?
Iemand thuis? Hallo. Stap in, alsjeblieft.
Meester, je hebt bezoekers.
Welkom, mijn vrienden.
Ik ben Daniel en dit is mijn vriend, Carl.
Hallo. We waren uw huis aan het bewonderen.
Leuk om te horen.
Mijn naam is Maitre en was ik druk bezig de zon aan het bestuderen,
maar ik veronderstel dat ik dat later ook nog kan doen.
Wat een toeval.
Je weet misschien een antwoord op mijn vraag.
Zeker. Vertel me.
Elke dag komt de zon op en elke avond gaat hij onder.
Maar kan de zon nog andere dingen ook Maitre?
Ik begrijp het niet.
Er werd mij verteld dat mijn droom zou worden vervuld,
op het moment dat de zon iets anders zou doen,
iets anders dan wat hij elke dag doe.
Oh, wat een moeilijke vraag.
Oh wat hou ik van moeilijke vragen.
Waarom ga je niet meer naar mijn studeerkamer Daniel?
We moeten het antwoord vinden.
Hallo. Hallo. Hallo, iedereen.
Goedemorgen meester. Hallo.
Je ziet er zo goed uit, meester. Goedendag, goedendag, hallo.
Alles schijnt hier prachtig.
Is er een probleem? Nee, nee.
Nou, ja.
Ja, ik heb lucht nodig. Hoe geraak ik hier weg?
Hoe onbeleefd.
Onze jonge vriend is een ademhaler.
Vlug, deze kant op.
Bravo!
Wat een geweldige sprong. Bedankt.
Prachtig.
Jij kan vliegen. Jullie zijn echte acrobaten.
Is het hier niet geweldig?
Een te gek zwembad, man.
Ik wacht hier wel op jullie. Oke?
Ik weet niet.
Het ruikt een beetje naar,
kwallenstront.
En waarom noemt iedereen hem meester?
Wauw Mooi, niet?
We moeten de zon bestuderen.
Wat gebeurde er?
De zon ... ze is verdwenen.
Hé! Jij!
Ja, ik bedoel jou.
Maak dat je wegkomt vooraleer ik je opeet.
Zo veel onwetendheid. Ongelooflijk.
Hé! Jij!
Kom meteen terug. We hebben je nodig.
Kijk door de lens.
Oké.
Nu, let goed op. Oké?
Nou, wat zie je?
Een vis. Nee, nee.
Een eclips. Een zonsverduistering?
Wat doet de zon niet elke dag?
Een eclips, mijn vriend.
Dat is het antwoord op uw vraag.
Kijk eens naar deze vis.
Zie je, de vis is de maan.
Het is veel kleiner dan de zon,
maar het is ook veel dichter bij ons.
Als hij zich precies tussen ons en de zon bevindt,
Ja? Bedekt het de hele zon.
Daarom noemen ze dat een zonsverduistering.
Wat heeft dat te maken met mijn golf, Maitre?
Dat is precies wat we moeten ontdekken, Daniel.
Morgenochtend, morgenochtend. Daarvoor is het vandaag te laat.
Rust een beetje, mijn vriend.
Oké.
Ik laat het avondeten voor ons klaarmaken.
En dan, misschien later ...
kunnen we praten hoe jij mij een wederdienst kan doen.
Nooit stoppen met dromen, Daniel.
De manta!
Hallo!
Hallo, Daniel. Wat doe je daar?
Ik volgde uw advies. Ik verliet de lagune om mijn droom te verwezenlijken.
Maar daarbinnen, waar je nu bent,
ben je zeker dat dit de juiste manier is?
Let op! Waar ga je in zo'n haast naartoe?
Ik,
We kunnen niet voor het eten blijven.
Maar je wil toch weten waar jouw golf te vinden?
Zeker, maar ik,
Dank u voor uw hulp en je gastvrijheid.
maar dit is iets wat ik zelf moet oplossen.
Helemaal alleen? Wel, dat is echt dom.
Als er één iemand is die dat kan,
dan zal ik dat wel zijn, jongeman.
Ik weet dingen die iemand anders niet weet.
Maar zelfs jij kan mij niet vertellen wat ik met mijn leven mag doen.
En dat is hoe ik hen versloeg door brute kracht van mijn tentakels,
een leger vol met barracuda's.
Carl, snel, sta op! Wegwezen hier!
Sluit meteen de deuren!
Vrijbuiters!
Niets is gratis!
Je bent me iets verschuldigd!
Jullie zijn nu mijn slaaf!
Niemand vertrekt zonder mijn toestemming!
Begrepen?
En nu terug aan het werk!
Daniel!
Vlug, het is vlak voor ons!
Kom op, Daniel! Het sluit!
Oh, nee!
Carl, alles goed? Laat me met rust.
Carl.
We zijn vrienden, Carl.
Je kan me alles vertellen.
Mijn hele leven heb ik gehoord dat alle wensen werkelijkheid werden in de paarse schelp
En wat vonden we daar?
Een egoïst die alleen om zichzelf geeft.
Wees niet bedroefd, Carl.
Het klopt dat het niet is zoals je werd verteld.
Maar je zag de waarheid met je eigen ogen.
Er zijn niet veel mensen die dit deden in hun leven.
Het belangrijkste is dat we een lesje hebben geleerd
Welke les? Niet alles wat je hoort, klopt.
Sommige dingen zijn niet wat ze lijken.
En je mag gelukkig zijn dat je de waarheid met eigen ogen ontdekte.
Ja, ik denk dat je gelijk hebt, Daniel.
Oké! We zetten ons avontuur verder!
Goed gezegd. Ja!
Stop ermee.
Stop! Stop wat?
Het lijkt erop dat je een verstekeling vervoert, Daniel.
Waar kom jij vandaan, visje?
Is het mogelijk te spreken? Kan je praten?
Natuurlijk kan ik praten. Ik kan zelfs tot acht tellen.
Wil je het zien? Natuurlijk!
Wat een ukje.
1, 3, 76, 41, 12,
8! Ik kan er niet tegen!
Je bent zo schattig!
Je bent zo schattig dat ik je,
wel zou kunnen opeten!
Nee, meneer inktvis!
Ik smeek u, eet mij niet op.
Meneer de grote vis, je laat mij toch niet opeten hé?
Nee, kleine jongen. Niemand zal jou opeten. Het was gewoon een grap.
Ja, klein visje, ik zou jou nooit kunnen opeten.
Een grap? Ja.
Ik hou van grappige grappen. Erg grappige grappen!
Je bent schattig!
Ik wil hem houden. Ik wou altijd al een huisdier.
Oh jij kleine duivel!
Stoute jongen! Doe dat niet met jouw vriend Carl!
Oh, nee!
Ah klein visje, Kijk zo niet!
Je mag alles doen wat je maar wil. Oké? Oh mijn klein ventje?
Zoon!
Mama? Mams!
Mams! Mijn kleine jongen.
Ik heb je zo gemist.
Ik heb jou ook gemist mama.
Bedankt om hem uit die vreselijke gevangenis te verlossen.
Ik heb iets te doen, Carl.
Blijf hier. Wat doe je?
Maar Daniel ...
Eruit! Nu!
Jij!
Niet alleen ben je vertrokken zonder te betalen ...
maar nu steel je ook nog mijn slaven!
Hoe durf je!
Hoe durf jij van al die onschuldige wezens een slaaf te maken?
Ze zijn van mij! Ze zijn van mij!
Ze zijn van mij!
Ze waren nooit van jou!
Je kan je eigen dromen niet realiseren met die van anderen te stelen.
Carl?
Ja, hier. Ik heb je. Jij, laat me met rust!
Wacht maar tot mijn vriend Daniel komt. Hij zal je...
Wat is er aan de hand, Carl? Kijk!
Super! Een andere bezoeker!
Uw vriend daar wil niet met mij praten.
Hij probeert mij te porren met dat ding scherp daar.
Achteruit! Een zee-egel in mijn handen wordt een dodelijk wapen!
Wat wil je?
Ik wil eerst weten met wie ik de eer heb.
Ik hoop dat je kan blijven om te eten.
Om te praten, bedoel ik. We zijn alleen op doortocht.
Op doortocht? Interessant.
Ben je niet bang van mij? Ik heb geen angst van onbekende dingen.
Je moet toch voorzichtig zijn hier in de open oceaan.
En waar is de rest van je groep?
Ik veronderstel dat ze aan het vissen zijn in de lagune van het eiland.
Dus euh, wat doe jij hier helemaal op je eentje? Ik volg mijn droom.
Ik ben op zoek naar de perfecte golf. Blah, blah, blah.
Een seconde. Wat voor een droom is me dat?
Is er dan niets waar jij met heel je hart naar verlangd?
Ik?
Ik weet het niet. Komaan.
Iedereen wil wel iets.
Maar de meeste wezens hebben het zo druk dat ze de echte zin van het leven vergeten.
Denk je dat? Tuurlijk.
Zelfs mijn vriend Carl heeft een droom,
maar hij weet nog niet wat het is.
Daarom reizen we samen. Maar.
Je weet toch wel waar ik het over heb?
Zeker. Ja, dat denk ik toch.
Tenminste dat is wat ik wil geloven.
Je weet toevallig niet waar ik de perfecte golf kan vinden?
Jij trekt waarschijnlijk veel rond?
Nou, persoonlijk interesseren de golven mij niet veel.
Het is gewoon niet mijn ding. Tuurlijk.
We houden allemaal van iets anders.
Het zou anders nogal saai zijn.
Precies!
Dus, is er iets wat jij echt wenst?
Wat ik wens?
Nou, wel..
Ik weet ...
Je weet toch wel wat ik ben, hè?
Zeker. Natuurlijk.
Een haai.
Een haai?
Een haai? Huh! Jij weet duidelijk niet met wie je te maken hebt.
Ze kennen mij van hier tot Zanzibar.
Ik ben de grootste, gemeenste en euh
Je weet wat ze zeggen over mij,
is het niet?
Ja ja, de gebruikelijke praatjes,
Dat je veel eet en dat iedereen bang voor je is, dat soort dingen.
Wel zie je, dat is nu net het probleem. Wat?
Iedereen is bang voor mij en vlucht als ze mij zien.
En zo wordt het onmogelijk voor mij om met iemand te kunnen praten.
Dus je wil gewoon vrienden om mee te kunnen praten?
Hoe kan ik met iemand praten als ik hen nog voor ze hun mond openen
al opeet?
Nou, dat is een groot probleem.
Maar geen die niet kan worden opgelost.
Bedenk maar eens dat iedereen vlucht omdat je ze wil opeten.
Dus ...
Eet ik ze op voor ze kunnen vluchten?
Nee! Als je ze niet opeet, dan kun je met ze praten.
Makkelijk, toch?
Als ik ze niet opeet, kan ik met ze praten,
en zij met mij.
Natuurlijk!
Dat is de reden waarom ze niet praten als ik ze opeet!
Nou, sommige gillen wel.
Maar gillen is niet praten.
Geweldig, hè?
Nou, ik moet het eens proberen.
Waar zijn de vissen? Rustig aan, mijn vriend.
Je noemt mij net "vriend"? Ja. Waarom?
Niemand heet mij ooit zijn vriend genoemd.
Het voelt goed, nietwaar?
Hè, waar is dat goed voor?
Carl is mijn vriend.
Sorry, sorry.
Ik wou je niet opeten.
Ik moet nog een beetje oefenen vooraleer ik het onder de knie heb.
Het spijt me echt, kleine man.
Ik had het bijna verklooit hé?
Ik heb dit nog nooit gedaan, heel dat niet-eten ding.
Geen probleem. Je zult het wel leren.
Goed, dank u, mijn vrienden.
Hey! Jullie daar! Wacht eens visjes
Ik vang jullie toch wel maar ik zal jullie niet opeten.
Hoor je mij? Je kan beter op mij wachten!
Komaan! Het was maar een vin! Ga niet weg! Ik zal het nooit meer doen.
Laten we hier wegwezen!
Heb je dat gezien Carl? Jaja, je hebt gelijk!
Laten we hier wegwezen vooraleer hij van gedachten verandert!
Die dolfijn maakte de grootste fout,
van zijn miserabele bestaan.
Eerst gaf ik een lesje aan een haai die ervan hield zijn vrienden te bijten,
en daarvoor versloeg ik een monster die vol littekens stond,
nadat ik zijn leger barracuda's versloeg.
Ik kan niet wachten op mijn volgende uitdaging Daniel.
Lucius, de eter van dromen.
Lucius, de eter van dromen?
Het schepsel dat u beschreef is Lucius, de eter van dromen.
Hij leeft ervoor om de dromen te vangen van alle bewoners van de oceaan.
Ik ben verbaasd dat jullie een ontmoeting met hem hebben overleefd.
Ik denk niet dat hij ons nog zal lastig vallen.
Mijn tentakels hebben persoonlijk afgerekend met de droometer.
Als dat waar is, dan is dit goed nieuws.
Wie ben jij? Ik ben een zonnevis.
En voordat mij vraagt wat ik doe, ik zwem de zon achterna.
He, ik hou van de zon! Je houdt van de zon? Het is zo cool.
Ik heb er altijd over gefantaseerd om te zon te kunnen aanraken.
Al was het maar voor een momentje.
Wil je ze aanraken? Als ze dichtbij de zee is.
Beeld je in dat je ze kan aanraken net voor ze verdwijnt.
Dit moet toch kunnen, toch?
Als jij daarin gelooft. Maar pas op dat je je niet verbrandt.
Mijn droom is om de zon aan te raken.
Ik heb ook een droom. Echt waar?
Ik doorzoek de zeeën op zoek naar de perfecte golf.
Daniel
Alexander
Dolfijn?
Hoe weet je mijn naam? Dus het verhaal is waar.
Welk verhaal? Ja, welk verhaal?
Vele zonnen geleden kreeg ik het verhaal over een dolfijn te horen,
die alle regels van de samenleving waarin hij leefde zou verbreken,
zodat hij zijn lot zou ontdekken,
en de wereld der dromen zou openen voor alle schepselen in de wereld.
Wie, ik?
Misschien weet je het nog niet Daniel,
maar je bent geboren om de wereld te veranderen,
en ooit zal je terugkeren waar je vandaan kwam, na het realiseren van je droom,
en zal je hen de waarheid tonen.
Bedoel je terugkeren naar mijn lagune? Terug in mijn groep?
Nooit. Ik ga nooit terug. Ze begrijpen mij daar niet.
Wees niet zo hard voor hen, Daniel.
Ik wens u het beste toe Daniel.
Je bent dichter bij wat je zoekt dan je denkt.
Vaarwel, zonnevis.
En hopelijk zullen we elkaar ooit eens terugzien.
Wat is er, Daniel? Ben je verdrietig?
Vergeef me, Carl, dat ik je op deze reis zonder betekenis heb meegenomen.
Ik begin te denken dat ik nooit zal vinden wat ik zoek.
Wat hoor ik daar? De dromer is zomaar opgehouden te dromen?
En wat dan met je golf? Ik denk dat je er heel dichtbij bent.
Zie je dat?
Die droom is van mij!
Carl!
Nee!
Jouw beurt nu, dromer.
Die dromer is van mij.
Blijf daar.
Stop! Deze ellendige kleine man is van mij.
Hier eindigt je waardeloze droom.
Dat is onmogelijk!
Je zal nooit mijn droom kunnen wegnemen.
Nooit.
Misschien kan ik je droom niet stelen,
maar ik zal je vermoorden.
Droometer, stop.
Blijf hier buiten!
Ik heb al eerder walvis gegeten.
Klaar!
Maak je klaar om te vernietigen!
Zelfs Daniel heeft vrienden, je zal hem nooit meer kunnen raken.
De manta!
We kwamen helpen. Wij ook, makker.
Laat mijn vrienden de grote vis en de kleine inktvis met rust,
of ik zuig je oogballen eruit.
Hij is schattig!
Moet ik nu zoiets schattigs kwaad doen?
Hallo. Ik hoorde dat mijn vrienden hulp nodig hadden met wat onruststokers.
Dus ik bracht wat maar wat vrienden mee.
Lucius.
Wie ben jij ?
Lucius, laat de dromen wat je stal van anderen, vrij.
Ik ben niet bang.
Je was niet altijd zo.
Ik hou zoveel van je, pappie.
Jij werd van je familie gestolen,
door een wezen uit de diepten.
Ja, dat klopt.
Ik was heel gelukkig.
Je was ooit net als Daniel een dromer.
Maar je jaloersheid en wrok hebben je gemaakt tot wat je nu bent.
Jij bent de stem van de zee
Ik herinner het me nu.
Je hebt mij altijd geholpen door te gaan.
Maar ik heb gefaald.
Ik verdien het niet om te leven.
Iedereen verdient om te leven.
Maar we moeten elk ons eigen leven leiden.
En alles is goed met je familie.
Mijn familie. Gaat het ze goed?
Ze hebben jou een leugen wijsgemaakt.
Hoe zullen ze me ooit vergeven?
Enkel jij kan jezelf vergeven.
Het lijkt net op jou!
He, je bent een dolfijn.
Hij ziet er zo klein uit nu. Arm kleine ding.
Ja, Daniel. Ik was ooit zoals jij.
Jij hebt mij een nieuwe kans gegeven.
Ik zal dit nooit vergeten.
Bedankt allemaal. Vaarwel, Daniel.
Tot de volgende keer, mijn vrienden.
Hey iedereen, Ik heb geleerd om te tellen tot 20!
2, 61, 43, 22, 28, 82, 40, 80 ...
50, 22, 8 ...
Heerlijk!
Dit kleine hapje kwam net van pas.
Het vlees is zeer mals. Zeer mals vlees!
Kleine man!
Het was een grap!
Zag je zijn gezicht?
Het was echt grappig!
Het is echt een heel leuke mop!
Mammie! Mammie!
Mammie!
Het was gewoon een mopje ook.
Mammie, je doet mij zoveel lachen.
Jij mij ook.
Dit twee zijn gewoon gek.
Over gek zijn spreken, mijn naam is Carl.
Ik ben ook een dromer. Ik zoek de perfecte golf voor mij alleen.
He, lach mij niet uit.
Ik geloof dat ik lucht nodig heb.
Hier, pak aan.
Bedankt. Geen probleem.
Dus jij was degene die zon? Ja, Daniel.
De zee vroeg mij om voor jou te zorgen.
Daniel, je moet je reis voortzetten.
Over één dag,
zal de zon op zijn speciale plaats staan.
En de golf zal spoedig arriveren.
Het is bijna zonsverduistering.
Er is geen tijd te verliezen, Daniel. Volg mij.
Wat is dat?
Wat je daar ziet, Daniel,
is de reden waarom wezens, genaamd mensen,
hun dromen vergaten.
Het smaakt afschuwelijk!
Eventjes een andere proberen.
Deze misschien?
Waar smaakt het naar?
Ik wil ook wel eens proeven.
Genoeg.
Verschrikkelijk!
Ik snap niet dat zoiets nutteloos iemand kwaad kan doen.
Ja, het lijkt wel alsof je aan stenen likt.
Dat is leuk...
als je geen zee-egels te eten hebt.
Dat is wat ik bedoelde. Laten we onze tocht verderzetten.
Maak je geen zorgen, Daniel. Ga maar op je golven surfen.
Dank je, Carl.
Yeah!
HŽ, jij kan best goed surfen.
Dank je wel!
Ja, dat was best goed. Maar nu is het mijn beurt!
Oke.
Dit is mijn kleine broertje. Hij houdt van surfen op de golven.
Het is geweldig.
De golf en ik vormen een geheel!
Wel, hij deed toch zijn best.
Hier is mijn bekende tornadostijl.
Interessant.
En dit is mijn fantastische rockstijl.
Hebben wij elkaar al eens ontmoet? Ik denk het niet.
Ik zou zweren dat we mekaar al eens tegenkwamen.
Misschien in je dromen.
Altijd goed om te gorgelen. Het is goed voor het evenwicht.
Weet je hoeveel water een dolfijn kan inslikken?
Nee? Veel!
Echt waar? Ik ben al eens bewusteloos geweest.
Wat? Toen ik teveel ingeslikt had.
Gisteren viel ik flauw.
Je moet voorzichtiger zijn. Hij heeft gelijk.
Ja, zeker. Ik zal op zoek naar nog meer golven.
Wacht op mij!
Trouwens, wat is uw naam?
Daniel Alexander Dolfijn.
Wat een mooie naam. Bedankt.
En jij? Wat is jouw naam? Lena.
Laten we wat golven berijden. Vooruit dan maar.
Wat is er aan de hand? Het moment waarop je hebt gewacht,
is eindelijk aangekomen, Daniel.
Kom op, Daniel.
Oke.
Ik zal je laten, Daniel.
Ik ook, Daniel.
Ik denk aan jou, Daniel. Veel geluk.
De tijd is eindelijk aangebroken, Daniel.
Laat al je dromen uitkomen!
Dank je wel, iedereen.
Onmogelijk te surfen. Ik geraak er nooit.
Ik ga verdrinken.
Blijf rustig, Daniel.
Blijf rustig.
Het is mijn droomgolf.
Denk niet aan de gevolgen. Ik moet het proberen!
Anders zal ik voor de rest van mijn leven spijt hebben.
Ik heb mijn plaats op de wereld,
gevonden.
Ik wou dat ik hier eeuwig kon blijven.
Yeah!
Ik heb het gehaald!
Ja!
Ik heb gehaald. Dankjewel mijn geliefde zee.
Dank je.
Nee, Daniel.
Je moet mij niet bedanken.
Je geloofde in jezelf,
tegen alle verwachtingen in.
Je hebt op de perfecte golf gesurft,
en door dit te doen,
gaf je werkelijk een doel aan je leven.
Mijn eigen unieke leven leiden, gevuld met vreugde en betekenis,
mijn dromen volgend.
Ja, Daniel.
En vanaf vandaag,
zal je niet alleen graag leven,
je zal van het leven houden!
Verspreid de droomwereld,
doorheen alle oceanen en zee‘n.
Daniel Alexander Dolfijn.
Je bent erin geslaagd, Daniel!
Je deed het!
Missie volbracht, Daniel.
Missie volbracht.
Het is een beetje koud hier, maar ik heb deze steen. Misschien zal het mij wat verwarmen.
Mi casa es su casa.
Kom binnen, iedereen! Kom op, iedereen!
Laten we de scharen schudden.
Prachtige plek! Groot scherm, hŽ?
Wat is het hier donker!
Ik zit vast! Hoe geraak ik hier uit?
Ik geraak er ook niet uit
Wat een heerlijk gevoel.
Ik moet mijn eigen dromen achterna.
Carl, ik moet gaan.
Ik weet het.
Je gaat niet met me mee, hè?
Nee, Daniel.
Dus je hebt gevonden wat je zocht?
Ja, Daniel. Ik weet nu dat mijn droom jou te volgen was op je magisch avontuur.
Vaarwel, lieve vriend.
Je zal altijd in mijn hart wonen,
waar ik ook ga.
Jij ook, Daniel.
Vaarwel, Lena.
Ik zal je nooit vergeten. Maar ik moet nu terug naar mijn lagune.
Ik weet het.
Vaarwel, Daniel.
Stop nooit jezelf te zijn.
Nooit.
Ik hoop je ons ooit nog eens een bezoekje brengt.
Daniel? Ja, Carl?
Zien we mekaar ooit terug? Natuurlijk wel.
Misschien hier, misschien elders.
Echt waar? Misschien zelfs in onze dromen.
Ik voel me al beter.
Vaarwel, Daniel Alexander Dolfijn,
en moge al je dromen uitkomen.
En zoals de stem van de zee beloofde,
keerde Daniel terug naar zijn geliefde eiland.
Hij vertelde over zijn avonturen,
en hoe hij zijn droom had verwezenlijkt,
en het echte doel in zijn leven ontdekte,
door de twijfels en angsten te overwinnen, die alleen in zijn verbeelding bestonden.
De groep was uit hun sokken geblazen door het verhaal van Daniel.
Ze besloten het rif te overschrijden op zoek naar avontuur in de oceaan.
Ze waren verblind door de schoonheid van de wereld buiten te lagune.
En voor het eerst in hun leven, voelden de dolfijnen zich vrij.
Zij wisten nu, net zoals Daniel het wist,
dat hun reis naar de droomwereld was begonnen.
En Daniel bleef doorheen de oceanen van de wereld reizen,
surfend op de golven en duizenden avonturen belevend.
Maar dat is een ander verhaal.
De dromer sluimert in ieder van ons.